slideshow_13.jpg

PATIËNT VAN DE MAAND OKTOBER 2017: LOLA

Lola, een franse bulldog van 1,5 jaar oud kwam bij ons langs eind augustus. Ze was overgenomen van een andere eigenaar en schudde flink met de kop en krabde ernstig aan de oren. Voor de rest was er niet veel aan de hand. Eten en drinken gingen prima en het was een ontzettend blij hondje. Gelukkig kwamen de nieuwe eigenaren bij ons langs om de klachten te laten onderzoeken.

We schrokken behoorlijk, want het linker oor van Lola was helemaal dichtgeslibt van de zwelling. We konden met de otoscoop (de orenkijker) ook niet goed in het oor kijken, zo dicht zat de gehoorgang. Het was rood en pijnlijk. Lola vond het ook vreselijk dat we moesten kijken, het deed haar gewoon zeer. We hebben het zelden zo ernstig gezien.

Omdat we het vermoeden hadden dat Lola nog nooit eerder voor deze klachten was behandeld besloten we het eerst te behandelen als een gewone oorontsteking. We hebben het oor zo goed mogelijk gespoeld, wat bijna niet ging omdat het zo dicht zat. Vervolgens hebben we een therapie met oorzalf ingezet. Omdat we het trommelvlies niet konden beoordelen met de otoscoop, is dit best spannend. Als je namelijk oorzalf gebruikt terwijl het trommelvlies kapot is, kan je schade krijgen aan het gehoor en de zenuwen in dat gebied. Daarom moeten we altijd in de oren kijken voordat we een zalf mee kunnen geven. Na overleg met de eigenaren zijn we toch van start gegaan met de oorzalf in combinatie met pijnstilling.

Een week later kwam Lola op controle, ze had toen duidelijk minder last van jeuk en ook zag het weefsel er minder vurig uit. De zwelling was nog wel aanwezig. Daarom waren we voorzichtig positief en zetten we het zalven door.

Na weer 7 dagen kwam Lola weer langs voor controle. Nu was er echter weinig vooruitgang geboekt. Omdat bacteriën resistent kunnen worden hebben we daarop besloten om een oorswab te nemen en dit op te sturen naar het laboratorium om een kweek te laten inzetten. Daarmee komen we erachter welke bacterie in het oor van Lola een rol speelde en welk antibioticum geschikt is voor gebruik hiertegen. In afwachting van de uitslag (een kweek duurt ongeveer 5 dagen) zijn we wel al overgestapt naar een andere oorzalf.

Uit de kweek kwam een behoorlijk resistente bacterie en de oorzalf die we nu gebruikten was niet geschikt voor de behandeling ervan. Dankzij de informatie van de kweek konden we nu de goede oorzalf gaan inzetten.

Na anderhalve week zalven was er spectaculaire verbetering zichtbaar! We konden gewoon goed in het oor kijken! Het was duidelijk de juiste zalf. Wat dan van belang is, is om lang genoeg door te behandelen, zodat alle bacteriën dood zijn en de huid hersteld.

Vorige week kwam Lola voor het laatst op controle en mochten de eigenaren gaan stoppen met zalven. In totaal zijn we twee maanden bezig geweest, maar het resultaat mag er wezen. Lola mag blij zijn met zulke gemotiveerde baasjes!

Als een hond krabt aan de oren of schudt met de kop, dan is het verstandig om de oren te laten controleren. Naarmate een eventuele oorontsteking langer aanwezig is, wordt de behandeling steeds lastiger. Uiteindelijk kan zelfs een operatie noodzakelijk worden als andere behandelmethoden niet aanslaan.

Oorontsteking kan ontstaan bij een veranderd milieu van het oor. Dit kan bijvoorbeeld ontstaan na zwemmen, bij allergie (atopie/voedselallergie) of als er bij hangende oren een verstikkende, zuurstofarme omgeving ontstaat. Verder kan er ook bijvoorbeeld een grasaar in het oor zitten wat verwijderd moet worden.

Hieronder blije Lola, geen last meer van haar oor!

De Boog 74
1741 MT Schagen
T:  0224 - 218 997
E: info@dkzuiderkaag.nl